مدیرعامل انتشارات علمی و فرهنگی: 18ماه است نتوانسته‌ام بزرگان دولت را ببینم | انصاف نیوز

علی نیلی، انصاف نیوز: انتشارات علمی و فرهنگی حاصل مصادره و میراث‌دار بنگاه سربلند ترجمه و نشر کتاب و انتشارات موفق فرانکلین است که هر از گاه خبر تعطیلی و ورشکستگی‌اش نگرانی اهالی فرهنگ را موجب می‌شد.

سیدجمال هادیان حدود ۲۰ ماه پیش سکان آن را به دست گرفت. انصاف نیوز با او درباره میراث فرانکلین که اشتباهات مهلک با نیت‌های خیر به لبه پرتگاه کشاندش، حرف زده است.

این گفت‌وگو در ظاهر درباره یک موسسه انتشاراتی است اما تصویر نسبتا کاملی از دیدگاه‌های غالب فرهنگی در حاکمیت به دست می‌دهد.

حاکمیت در ایران بالاخره با بانک خصوصی کنار آمد یا خدمات گذرنامه و پرونده‌های قضایی را به بخش خصوصی سپرد. چرا با واگذاری انتشارات امیرکبیر و علمی و فرهنگی هنوز کنار نیامده؟ چه اصراری وجود دارد که این برندها را نابود کنیم؟

سیدجمال هادیان پاسخ می‌دهد: جانا سخن از زبان ما می‌گویی؛ این مقاومت در برابر خصوصی‌سازی فقط درباره موسسات فرهنگی و نشر صادق نیست. مساله این است که اصلا چرا باید دولت‌ها و حاکمیت‌ها شرکت‌داری کنند؟

هزینه شرکت‌های دولتی اگر چند برابر بخش خصوصی نباشد، حداقل دو برابر است.

طبق یک قاعده متعارف شرکت‌داری در دنیا بخش‌های تخصصی شرکت باید دو برابر بخش‌های پشتیبانی و تدارکاتی باشد. در شرکت‌های دولتی ما این نسبت معکوس و گاهی خیلی نامتعادل است. کثرت نیروی انسانی در دولت هزینه شرکت‌داری را بالا می‌برد.

قوانین تکراری و زائد دولتی هم هزینه‌های شرکت‌داری را بالا می‌برد. بسیاری از این قواعد برای کنترل و نظارت بر امور مالی وضع شده اما زیاد و تکراری بودن سبب‌شده که راه‌های عدم نظارت بسیار زیاد باشد و ناخودآگاه در شرکت‌های دولتی فسادهایی هم یافت شود. فرایند فرسایشی واگذاری به بخش خصوصی

این‌که دولت آقای پزشکیان اصرار دارد که ما از بنگاه‌داری خارج بشویم و کم‌کم شرکت‌های دولتی را واگذار کنیم، بسیار به نظر من تصمیم عاقلانه و خوبی‌ست اما در اجرا با مشکلات قانونی، ثبتی، مالیاتی و… مواجهه است. عوامل و نهادهایی که باید به صورت هم‌افزا کار کنند تا شرکت‌ها واگذار شود، به خوبی کار نمی‌کنند. به همین جهت مدیران دولتی بعضی وقت‌ها خسته می‌شوند چون واگذاری یک شرکت فرسایشی و پردردسر می‌شود.

ضمنا واگذاری هر شرکت مستلزم ادغام و حذف برخی از پست‌ها …